Milaan heeft gesproken. En wij luisterden goed.

Om de twee jaar trekken we naar Milaan. Niet voor de pasta, wel voor wat er in de badkamerwereld aan het bewegen is, lang voordat het hier aankomt. We lopen de beursvloeren af, kijken met kritische ogen, fotograferen wat ons raakt en nemen de rest mee in ons hoofd naar huis.

Dit jaar voelden we het meteen: de badkamer is aan het veranderen, opnieuw, en wel op een manier die ons eerlijk gezegd blij maakt.

Kleur wint terrein.

Het palet wordt ruimer. Naast het tijdloze wit en grijs duikt blinkend porselein opnieuw op, maar nu in kleuren die lef hebben: diep varengroen, donker bijna-zwart groen, pastelsalie, diepblauw, mokka, donker brons, café en terracotta. Het is niet de kleur van iemand die wil opvallen, maar van iemand die weet wat hij wil. Ton-sur-ton speelt daarin een sleutelrol, één kleur in meerdere tinten van vloer tot plafond tot meubel, met als resultaat rust zonder verveling.

Aardetinten gaan nergens naartoe. Ze groeien wel.

Hout, marmer, stuc, steen, ruw, levend, met textuur. Dit is geen trend meer, dit is een taal geworden. Wat wél verandert, is hoe die talen worden gecombineerd: zachter goud en brons, warmer, organischer, met vormen die niet meer recht zijn omdat ze dat moeten zijn maar afgerond omdat dat beter aanvoelt. De ultra minimalistische lijn krijgt gezelschap van meer levendigheid, meer warmte, meer persoonlijkheid.

De badkamer leeft. Letterlijk.

Open rekjes, planten, takken, een herinnering op een plankje, decoratie die er gewoon staat zonder designverantwoording. De badkamer gedraagt zich steeds minder als een steriele ruimte en steeds meer als een volwaardige kamer in huis. Niet toevallig zagen we in Milaan meerdere opstellingen waarbij slaapkamer en badkamer visueel in elkaar overvloeiden, afgescheiden door kamerhoge glazen draaideuren en schermen, stijlvol en praktisch tegelijk. Dat livinggevoel in de badkamer is geen trend meer, het is een verwachting geworden.

Wellness, maar dan anders.

Een paar jaar geleden betekende wellness in de badkamer een regendouche en misschien een vrijstaand bad. Nu gaat het verder, met sauna-integraties en een wellnesscultuur die je normaal in een spa verwacht maar dan ingebouwd in de thuisomgeving. De badkamer als dagelijks ritueel, niet als occasionele luxe.

Japandi met een knipoog.

De mix die dit jaar het meest bleef plakken combineert de rust en eenvoud van Japandi met echte levendigheid. Een sober bad naast een mand met handdoeken en een plant die er zomaar staat. Strakke lijnen die samengaan met warme texturen en decoratie. Minimalisme dat ruimte laat voor het echte leven, voor kinderen die spetteren en shampooflessen. Niet perfect, maar wel precies goed.

Wat we meebrengen naar Sint-Niklaas?

Alles wat we zagen, hoorden en voelden in Milaan verwerken we in onze showroom en in de gesprekken die we dagelijks voeren met architecten, aannemers, installateurs en mensen die gewoon een badkamer willen die écht bij hen past.